معیار خدا برای سنجش روح ها، میزان توانایی آنها در خرسند ساختن بهترین فرشته اش، یعنی عشق است.

به راستی که عشق شکست نمی شناسد...


(کاترین پاوندر)

 

**********

 

در تیر و مرداد ماه  افتخار پیدا کردم در کلاس "عشق و رابطه" به صورت مهمان شرکت کنم. گزیده هایی از یادداشت هایم را به تدریج اینجا می گذارم:

سعی کردم که خلاصه و در عین حال واضح بنویسم. با این حال هرجا که کلمات یا جملات نارساست، اگر دوست داشتید بگویید تا توضیحش بدهم...

 

 

تعریف رابطۀ عاشقانه (از منظر این کلاس): رابطه ای  دو طرفه و شعف انگیز، بین یک مرد و یک زن، که وجود شعف بینشان از آنها یک "ما" می سازد. این امر که انگیزه و نیت دارد، به صورت یک حادثه نیست، بلکه به شکل یک پروسه و روندی است که طی آن دو طرف کیفیت آفرینی می کنند و تعالی می یابند.

از اینجا به بعد هرجا صحبت از "رابطه" شد، منظور همان "رابطه عاشقانه" است.

 

- دو فاکتور مهم در رابطۀ عاشقانه:

١. وجود شعف   ٢. هوشیاری دربارۀ شعفِ طرف مقابل


- در رابطۀ عاشقانه، هر یک از ما "شدنِ خود" (=تغییر، طی کردن مسیر زندگی و رشد) را نیز تجربه می کنیم.


- ما رابطۀ عاشقانه را می سازیم و عمیق تر و درهم تنیده تر می کنیم.

 

- بزرگترین مسئولیت طرفین در یک رابطۀ عاشقانه، حفظ و افزایش شعف در رابطه است. بنابراین فکر کردن به آنچه که طرف مقابلمان دوست دارد، موضوع تعیین کننده ای در ساختن یک رابطه است.

 

- رابطۀ عاشقانه یک تجربه است، نه یک پروژه؛ به این معنی که تداوم و جریان داشتن رابطه به عنوان تجربه ای (شاید تمام نشدنی) یک ضرورت است. اگر قرار باشد محدودۀ زمانی برای آن مشخص شود، از حالت رابطۀ عاشقانه خارج می شود، و به صورت یک پروژه در می آید.

 

- یکی از علل شروع یک رابطۀ عاشقانه، یک صاعقه است که بارِ عاطفیِ قوی و غنی ای دارد.

ممکن است طرفینِ رابطه بار عاطفی را تجربه کنند، هضم کنند و بگذارند که تمام شود.

ممکن هم هست که دو طرف مایل باشند رابطۀ عاشقانه شان را "بسازند".

 

- تا وقتی که رابطۀ زن و مرد به صورت معامله باشد، آن فضای رشد درونی و کیفیت سازی اتفاق نمی افتد.

 

- رابطه ای که من را در سیر تعالی ام نزول می دهد، رابطه ای که بخش هایی از من را حذف می کند و نمی پذیرد، رابطۀ عاشقانه نیست.

 

- روند یک رابطۀ عاشقانه، روند تعالی است؛ تعالی ای که با شور و شعف و شوق است. در شعف مرتبط بودن باهم، و در شادیِ آن تجربه (که می خواهیم تداوم داشته باشد) تعالی پیدا می کنیم.

 

- هیچ رابطه ای به اندازۀ رابطۀ عاشقانه برای کیفیت آفرینی، انگیزه درست نمی کند.


- زمانی در رابطۀ عاشقانه مان گیج می شویم که دائماً در حال اضافه کردن نیازهای مختلف به آن هستیم.


- در رابطۀ عاشقانه، ما در طرف مقابلمان چیزی غیر از (یا علاوه بر) پاسخ دهی به نیازهایمان (از نیاز جنسی... تا نیاز به مسکن، رفاه و...) می بینیم.

 

- در رابطۀ عاشقانه زندگی می سازیم (=در صدد رفع نیازهایمان هستیم)، اما رابطه، بردۀ این نیازها نیست؛ بلکه رابطۀ عاشقانه، ارتقا دهندۀ کیفیت زندگی است.